Jedan od najsvetlijih likova srpske poezije 20. veka Vojislav Ilić Mlađi je rođen 1877. godine, u Oreovici, kod Požarevca. Bio je najstariji od sedmoro dece Julijane i Jovana, oreovačkog prote, kasnije sveštenika u crkvi Svetog Marka u Beogradu i dvorskog sveštenika obeju dinastija. Vojislav Ilić Mlađi, pesnička duša, prevodima bisera svetskog pesništva, približio je Srbiji Puškina, Ljermontova, Getea, Šilera, Molijera, Gotijea, Lamartina i druge velikane. Već time se dovoljno odužio svom rodu. Međutim, Ilić mlađi bio je pesnički gorostas, jedan od najvećih, koje je iznedrio srpski narod. Njegovi stihovi uklesani su u kamen veličanstve-nog mauzoleja na srpskom groblju Zejtinlik u Solunu.Vojislav Ilić Mlađi, ispisao je stihove “neprolazne vrednosti”. Ovaj stvaralac nizao je rodoljubive, kraljevske, religiozne i ljubavne stihove. Bili su snažni, otmeni, gorljivi i iskreno nacionalno obojeni, tako da su novi vlastodržci, 1945. godine, odlučili da proteraju Ilićevu reč iz srpske književnosti. Ipak, heruvimsku muziku njegovih stihova nije uspela da prekrije poluvekovna ideološka tama.
Veliki srpski pesnik, najlepše stihove ispisao je u Beogradu. Nažalost, među divovima srpske književnosti, jedino njemu grad nije podario ulicu, trg niti bistu u nekom parku. Ne priliči srpskoj kulturi da se ime Vojislava Ilića Mlađeg nalazi samo na porodičnoj grobnici na beogradskom Novom groblju, gde je sahranjen 22. maja 1944. godine.